Kısacası: server, username ve password alanlarıyla proxy’yi chromium.launch’a verin ya da tek bir context ile sınırlamak için browser.new_context’e verin. HTTP üzerinden üç motor da bu alanlarla kimlik doğrular. SOCKS5 üzerinden hiçbiri kullanıcı adı ve parola kabul etmez: Playwright başlatmayı reddeder. IP’nizi proxy’nin beyaz listesine ekleyin ve yalnızca socks5:// sunucusunu verin.
Playwright, Chromium, Firefox ve WebKit’i tek bir API üzerinden yönetir ve proxy, bir tarayıcının ya da bir context’in nasıl oluşturulduğunun bir parçasıdır. Bu, tek bir betikte birkaç adres çalıştırmayı kolaylaştırır ve tek katı sınırı da buradadır: parolalı SOCKS5.
Python’da Playwright proxy
Python örneği, Chromium’u tarayıcının tamamı için proxy ile başlatır; context başına örnek ise bunu tek bir context ile sınırlar. Motoru değiştirmek, chromium yerine firefox ya da webkit yazmaktır; proxy nesnesi aynı kalır.
Playwright proxy kimlik doğrulaması
Proxy HTTP konuştuğunda üç motor da proxy’nin 407 yanıtına proxy nesnesindeki kullanıcı adı ve parolayla karşılık verir. Bir SOCKS5 proxy hiçbirinden böyle bir yanıt almaz; SOCKS5 örneğinin kimlik bilgisi taşımamasının ve beyaz listeye dayanmasının nedeni budur.
Sayfa başına Playwright proxy ve bypass
Bir proxy tek bir sayfaya bağlanamaz. Birim context’tir: her adres için bir context oluşturun ve o adresi paylaşması gereken sayfaları onun içinde açın. Playwright’ta context’ler ucuzdur, bu yüzden bir mağazayı üç ülkeden kontrol eden bir betik, her biri kendi siparişinden oluşturulmuş üç context tutar.
Proxy nesnesi ayrıca bir bypass alanı alır: doğrudan erişilmesi gereken host’ların virgülle ayrılmış bir listesi. Bunu kendi iç hizmetleriniz ya da yerel bir test sunucusu için kullanın; böylece yalnızca dış dünyaya giden trafik, parasını ödediğiniz adres üzerinden çıkar.